Nieuws

1 maart 2010 | Bouw Rotterdam Centraal gestart door Camiel Eurlings

Demissionair minister Camiel Eurlings verrichtte op 1 maart de starthandeling van de bouw van de openbaar vervoer terminal Rotterdam Centraal. De minister toonde zich zeer tevreden over de voortgang van dit grote stationsproject in Rotterdam. “Geen woorden maar daden” sprak hij tevreden, “Dit is typisch Rotterdams handen uit de mouwen”.

Na de sloop van de oude stationshal en de realisatie van het nieuwe metrostation is de bouw van de openbaarvervoer terminal Rotterdam Centraal begonnen. Op perron 2 is al de helft van de karakteristieke perronkappen verwijderd om straks plaats te maken voor een integrale sporenkap over alle sporen heen.
In 6 rondes van ongeveer 23 weken wordt telkens een volgend perron gerenoveerd en een stuk van de integrale sporenkap en de nieuwe reizigerstunnel onder de sporen gemaakt.

Wethouder Vervat verklaarde blij te zijn met het terugplaatsen van elementen van het oude station van Sybold van Ravesteyn, een geliefd Rotterdams symbool van de wederopbouw. Voorbeelden hiervan zijn de letters van CENTRAAL STATION, de klok en de speculaasjes. Wie goed kijkt zal straks veel vormen van het oude station terugzien in het ontwerp van de nieuwe OV terminal.
Als het project klaar is moet Rotterdam Centraal niet alleen een station zijn waar comfortabel gebruik kan worden gemaakt van het openbaar vervoer, maar waar het ook goed verblijven is door de aanwezigheid van winkelformules als HEMA en Starbucks, aldus Marcel Niggebrugge van NS.

De 4 heren verrichtten gezamenlijk de starthandeling door middel van een symbolische stort van beton. Het echte stortwerk gebeurt doormiddel van een betonspuit van 250 meter lang. Dit spettert aanzienlijk en mixed moeilijk met de maatpakken van de heren.

___________________________________________________________________________________

Portrettenserie van bouwvakkers op OV terminal Rotterdam Centraal

De komende 10 maanden hangt er elke maand een levensgroot portret van een bouwvakker voor de ingang van de reizigerstunnel op Rotterdam Centraal. De portretten moeten er toe bijdragen dat het station prettig wordt ervaren door de reizigers tijdens de bouw. Een belangrijke doelstelling van ProRail.

Dinsdag 28 oktober is op Rotterdam Centraal het eerste portret onthuld van een serie van tien. Het portret is een foto op groot formaat (400 x 250 cm) van een werknemer van een aannemingsbedrijf die op dat moment aan het werk is voor Rotterdam Centraal. De portretserie is een hommage aan de bouwers van Rotterdam Centraal die vaak onzichtbaar voor publiek, tot wel twintig meter beneden straatniveau - of juist tientallen meters er boven, aan het werk zijn.

De komende tien maanden is elke maand een nieuw portret van een werker in Rotterdam Centraal te zien. De portretten vormen de visuele schakel tussen de huidige bouw en de dagelijkse reiziger, maar ook een schakel tussen de werkzaamheden die nu plaatsvinden en het eindresultaat in de nabije toekomst: de Openbaar Vervoerterminal Rotterdam Centraal.

  Eerste portret

Het eerste portret is een foto van Paul van der Veeken, voorman – timmerman, op dit moment werkzaam in de bouwput van het metrostation 20 meter onder het stationsplein. Hij is sinds 3,5 jaar werkzaam in het bouwgebied van Rotterdam Centraal. Als voorman is hij verantwoordelijk voor de aansturing van een team timmerlieden en lassers. Het team verzorgt de bekistingen voor de betonstort ontvangstschacht op een diepte van 20 meter. Hierna doet een andere aannemer het volgende traject. “Dat maakt dit bouwproject toch wel bijzonder: als onderdeel van een groot geheel maak je iets dat heel precies moet passen op het volgende stuk. De trein (metro) moet straks natuurlijk wel gewoon door kunnen rijden”, aldus Paul van der Veeken.

  Tweede portret

Het tweede portret is een foto van Kees Slob, shovelmachinist op het bouwterrein van Rotterdam Centraal. We laten hem even aan het woord: "Als shovelmachinist verplaatsen we bouwmaterialen over ons bouwterrein. We zijn hier met een paar shovels, maar als enige werk ik bovengronds. Het is een ‘mooie put’, zo zeggen we dat. Maar wel lastig, zeker omdat je zo weinig ruimte hebt. Je hebt toch voortdurend te maken met loopstromen en het verplaatsen daarvan. Het is werken op een postzegel. Als je in de polder werkt heb je de ruimte, je neemt, als het moet er een stukje land bij, maar hier heb je rondom gebouwen en mensen. Wel interessanter dan in die polder, hier is altijd levendigheid. Er zijn ook veel factoren die de voortgang en het tempo van het werk beïnvloeden, je weet bijvoorbeeld nooit precies wat je in de bodem tegen komt en wat de zaak dan kan vertragen."

  Derde portret

Het derde portret is een foto van Mahmut Altuhan, betonwerker op het bouwterrein van Rotterdam Centraal. Mahmut vertelt: "Ik  ben Mahmut Altuhan en woon in Rotterdam Noord, op 10 minuten afstand van de bouwput. Ik werk al 27 jaar bij deze aannemer op verschillende plaatsen in het land, aan verschillende bouwprojecten zoals bruggen, kantoren en nu deze tunnel. Hier zijn we bezig met de metrotunnel die loopt van het gebouw van het Groothandelsgebouw naar Nationale Nederlanden. Ik werk hier sinds anderhalf jaar. Om zes uur ’s morgens kom ik op het werk om de hekken open te maken en koffie te zetten. Dan drinken we koffie, we praten wat, en om zeven uur gaat iedereen aan het werk. Als betonafwerker haal ik de betonbekistingen weg, ruim de boel op en maak de hele zaak schoon. Ik zorg ervoor dat alles netjes achterblijft, zodat er straks een goede tunnel komt, waar de mensen veilig doorheen kunnen."

Vierde portret

Vanaf 23 januari hangt er op Rotterdam Centraal het vierde portret van Hans Loer. Hij is hieronder aan het woord. "Ik ben Hans Loer, en ben heier; officieel heet dat funderingsmedewerker.  Hier op deze locatie werk ik sinds 2006.  Ik ben 38 jaar en woon in Heiligerlee, in de provincie Groningen. Elke maandag komen we voor een week werken naar Rotterdam. We zetten de damwanden voor de Weenatunnel, zodat ze die kunnen uitgraven om de tunnel te kunnen bouwen. We zijn nu bezig met de tweede tunnel, door de eerste rijden de auto’s al sinds een paar maanden. Het bijzondere aan deze locatie is dat we in de binnenstad zitten, en dat is werken op een klein stukje grond, waar je veel passanten hebt; voortdurend uitkijken dus. Die damwand moet zo recht mogelijk de grond in, soms zit er iets in de weg, zoals oude tramrails of de houten palen van de vroegere diergaarde Blijdorp. Door houten palen kun je meestal nog wel heen maar die tramrails moet je wel eerst uitgraven. Het is mooi werk: lekker buiten en veel variatie. Minder is de winterperiode, zoals nu! Met kou en regen moet je toch door. En na een week in Rotterdam rij ik op vrijdag naar huis, naar mijn vrouw en twee kinderen."

 Vijfde portret

Sinds vrijdag 20 februari is op Rotterdam Centraal het vijfde portret te zien van Zahair el Fakhdaoui, verkeersregelaar op Rotterdam Centraal. "Ik ben bouwverkeersbegeleider en werk al meer dan drie jaar hier op Rotterdam Centraal.  Ik regel op verschillende plaatsen in het bouwgebied het kruisen van het bouwverkeer en de voetgangers. Meestal ben ik te vinden tegenover het Groothandelsgebouw waar de voetganger en het bouwverkeer elkaar kunnen tegenkomen. Ook is hier de toelevering van goederen voor de winkels van het station. Ik vind het nog elke dag leuk; soms is het wel koud maar dan ga ik in mijn wachthuisje staan, een beetje uit de wind maar wel zo, dat ik het verkeer goed kan blijven zien. De meeste mensen zijn gewoon aardig en willen wel stoppen als ik het vraag; en ik heb natuurlijk mijn fluitje die ik af en toe gebruik. Wat het werk hier bijzonder maakt zijn al die mensen, vooral ’s morgens tijdens de spits, dan heb ik het erg druk. En natuurlijk is het leuk dat zoveel mensen me hier kennen. " In samenwerking met: Jan Grolleman, Rotterdam Fotografie: Lennaert Ruinen