Door toename van het goederenvervoer van de Antwerpse haven naar het Duitse achterland heeft Belgie in 1999 Nederland gevraagd de IJzeren Rijn weer in gebruik te nemen. De huidige Montzenroute is circa 50 kilometer langer dan de IJzeren Rijn en bevat een aantal steile hellingen dat het moeilijk maakt om met langere en zware treinen te rijden. Nederland heeft positief gereageerd, maar stelde wel een aantal eisen: modernisering van de spoorlijn op Nederlands grondgebied, zodat het gebruik mogelijk wordt binnen de (milieu)normen die daarvoor momenteel in Nederland gehanteerd worden. Dit geldt eveneens voor de ruimtelijke inpassing van de spoorlijn. Hiervoor doorloopt het project de Tracéwet/m.e.r-procedure.

In 2001 is de Trajectnota/MER (Milieu Effect Rapport) afgerond en gepubliceerd. Nederland en België zijn het niet eens geworden over de hoogte van de kosten en de kostenverdeling en hebben eind 2002 besloten het geschil te laten beslechten door het Permanent Hof van Arbitrage in Den Haag. 24 Mei 2005 heeft het Arbitragetribunaal van het Permanente Hof van Arbitrage in Den Haag zijn bindende uitspraak gedaan.

Onderdeel van de uitspraak is dat het ontwerp en de kosten geactualiseerd moeten worden. ProRail werkt hier samen met Infrabel aan. Op basis van deze actualisatie geeft de COD (commissie van onafhankelijke deskundigen) een advies aan de beide verkeersministers met een actueel kostenoverzicht en een voorstel voor de kostenverdeling. Nadat dit is gebeurd vindt op politiek niveau overleg plaatsvindt over het vervolg van het project.

Meer informatie

Voor meer informatie kunt u contact opnemen met de projectvoorlichter van de IJzeren Rijn op telefoonnummer: 030 - 235 84 10 of via e-mail.