Sinds de vorige eeuw is de bevolking van Nederland enorm toegenomen. Vanaf die tijd zijn in een snel tempo vele huizen en (spoor)wegen aangelegd. De bouwwereld had toen nog weinig aandacht voor archeologie. Zodoende is vanaf de Tweede Wereldoorlog circa tweederde van het zogenaamde
‘bodemarchief’ verdwenen zonder dat iemand daar erg in had. En als attente medewerkers eens oude resten aantroffen en een archeoloog waarschuwden, was er meestal te weinig tijd om goed onderzoek te kunnen doen.

Vooronderzoek

Archeologische onderzoeken beginnen met het controleren van databases, archieven en kaarten
op vondsten die al eerder zijn gemeld in de omgeving. Daarnaast bekijken archeologen de
landelijke Archeologische Monumenten Kaart (AMK) die een overzicht geeft van belangrijke
archeologische terreinen in Nederland. Hieruit kwam naar voren dat de oudste vondsten en
gegevens langs het tracé van de Hanzelijn dateren uit het eind van de Nieuwe Steentijd en het
begin van de Vroege Bronstijd (circa. 4000 tot 2000 v.Chr.), een periode waarvan nog niet heel
veel bekend is.

Booronderzoek

Na het bureauonderzoek is van 2002 tot en met 2004 een booronderzoek uitgevoerd. Met een holle boor is een staaf grond omhoog getrokken. Wanneer in de grondlagen fragmenten vuursteen, aardewerk, bot en houtskool worden aangetroffen, zijn mensen op die plek actief geweest. Op een drietal locaties in de omgeving van Hattem bleek dit het geval. Op die plaatsen is in 2005 een aanvullend onderzoek uitgevoerd door middel van ‘kijkoperaties’ in proefsleuven.