De nieuwe reizigerstunnel

Station Nijmegen krijgt een nieuwe reizigerstunnel. Deze tunnel zorgt voor meer ruimte voor de reizigers. Een deel ervan wordt nu naast het station voorgebouwd en in mei onder het station geschoven. Daarom rijden er van 14 tot en met 30 mei beperkt tot geen treinen van en naar station Nijmegen. Er gaat heel wat voorbereiding aan vooraf. 

De voorbereidingen

Aannemer Dura Vermeer trof in juni 2025 al voorbereidingen voor de start van de bouw. Er werden sporen weggehaald en 15.000 m3 grond weggegraven, zodat een voorbouwlocatie ontstond. Sinds oktober 2025 wordt gewerkt aan het zogenoemde civiele deel. Dit zijn de contouren van de tunnel, de wanden en het plafond. Deze bestaan uit wapening, bekisting en beton.

De tunnel wordt dus deels voorgebouwd op een andere plek. Om de tunnel straks op de juiste plek te krijgen, is ruimte nodig. Daarvoor moet een groot deel van de grond ter hoogte van de toekomstige locatie van de tunnel afgraven worden. Voordat dit kan, moeten de sporen, een deel van de bouwweg en een deel van de perronkappen op perron 3-4 weg. Zo ontstaat er ruimte om veilig te werken. Dit werk gebeurt aan het begin van de treinvrije periode die start op donderdag 14 mei en eindigt op zaterdag 30 mei om 5.00 ’s ochtends.

Afgraven in fases

Het uitgraven gaat in twee fases. Eerst wordt er 2 tot 3 meter diep gegraven en daarna een grondkering geplaatst: een zogenoemde ‘berliner wand’. Deze komt aan de stationszijde, tegen de bestaande tunnel. Het is een constructie van stalen profielen met daartussen planken. De berliner wand zorgt ervoor dat Dura Vermeer de nieuwe tunnel strak tegen de bestaande tunnel kan plaatsen. Vervolgens graven ze verder tot de uiteindelijke diepte.

Hoe schuift zo’n enorme tunnel?

De tunnel wordt straks 36 meter richting het station geschoven. Om dat te kunnen doen, zijn vier schuifbanen nodig. Schuifbanen zijn stalen elementen waarop de tunnel soepel kan bewegen. Deze schuifbanen liggen in u-bakken: betonnen elementen in de vorm van een u. 

Op de schuifbanen staat een slimme installatie met tientallen krachtige vijzels. Je kunt de vijzels vergelijken met heel veel sterke autokrikken die samenwerken. Ze tillen de tunnel een paar centimeter op, zodat hij als het ware ‘zweeft’ boven de grond. Met een duwcilinder, een soort horizontale krik, wordt de tunnel stap voor stap vooruitgeduwd. Alles wordt continu gecontroleerd en bestuurd vanaf een bedieningspaneel, zodat de tunnel precies recht blijft en veilig schuift.

Het grote schuifmoment

Voordat we echt gaan schuiven, vindt er eerst een korte proef plaats om te controleren of alles goed werkt. Dit gebeurt voor de treinvrije periode. Tijdens de treinvrije periode volgt het echte werk. De tunnel schuift met een snelheid van ongeveer 10 meter per uur. De laatste meters gaat het extra langzaam, zodat de tunnel exact op de juiste plek terechtkomt. Kabels en leidingen zijn vooraf al zo aangelegd dat ze met de tunnel mee schuiven.

In totaal duurt het schuiven ongeveer vijf uur. De tunnel weegt maar liefst 4.600 ton. Dat is het gewicht van een kudde van zo’n 900 Afrikaanse olifanten. Het schuiven is een bijzonder moment en technisch gezien een unieke operatie, omdat de tunnel over vier schuifbanen gaat. Dat gebeurt bijna nooit.

Na het schuiven

Zodra de tunnel op zijn plek ligt, halen we de schuifbanen weg. Daarna wordt de grond rondom de tunnel aangevuld. Tot slot bouwt Dura Vemeer de sporen en de perrons weer terug. Ook komen er tijdelijke perronkappen, zodat reizigers comfortabel gebruik kunnen blijven maken van het station.