Stedenbouwkundige Ruben Wiersma: puzzelen in een uniek project

Station Groningen staat niet op zichzelf, het is onderdeel van de stad. En dat gaat het nog meer worden met de toekomstige ontwikkelingen. We spraken met Ruben Wiersma, stedenbouwkundige bij de gemeente Groningen, over de uitdagende puzzel die hij heeft in het project Groningen Spoorzone.
Stedenbouwkundige Ruben Wiersma bij station Groningen

Een stedenbouwkundige, wat doet die nou eigenlijk? 

“Als senior stedenbouwkundige in het Atelier Stadsbouwmeester van de gemeente Groningen werk ik aan complexe stedelijke opgaven. We maken plannen waarin architectuur, verkeer, landschap en duurzaamheid in samenhang worden gebracht. Zo bieden we oplossingen voor een leefbare stad, waarin prettig geleefd én geld verdiend kan worden. Regelmatig een uitdagende puzzel, maar daar hou ik van.” 

Wat is jouw rol in het project Groningen Spoorzone?

“Samen met collega’s van de provincie, ProRail en NS heb ik de opdracht voor de architect en aannemer geformuleerd, waarbij een aantrekkelijke stationsomgeving op nummer één stond. We hebben gestuurd op het maken van een heldere verkeersknoop voor alle gebruikers. Hierdoor heb ik nu meer vrijheid om in de directe omgeving van het station samen met de programmamanagers van de gemeente te werken aan de gebiedsontwikkeling van het gehele stationsgebied met een verkeersluw karakter gericht op wonen, werken en verblijven."

Waar zit voor jou de uitdaging in het project? 

“Het is een hele puzzel om de stedelijke verbinding goed te borgen in het project en te zorgen dat de ‘verkeerskluwen’ die het station is ook echt beeldbepalend blijft in de stad. Zeker voor een stad als Groningen, die dagelijks duizenden mensen ontvangt. Het station moet dan geen ‘flessenhals’ zijn, maar een fijne plek. Een ankerpunt en pleisterplaats in je dagelijkse route. Daar is nog werk aan de winkel wat betreft de stationsomgeving. Nu typeren grootschalige werklocaties de omgeving. Geen plek waar je blijft hangen, maar waar je maakt dat je wegkomt.” 

Wat gaat er veranderen in de stationsomgeving? 

“Aan de nieuwe zuidzijde van het station gaan we het helemaal anders aanpakken. We noemen het ook wel de ‘zonzijde’. Stedelijke reuring en verblijfskwaliteit staan daar op één. Het blijft nog steeds een goede werklocatie in de regio, maar het moet ook een plek zijn waar je voor of na je reis nog even geniet van de omgeving. Waar je afspreekt met zakelijke of privé relaties. De verplaatsing van het busstation naar de zuidzijde biedt weer kansen om de noordzijde van het gebied tussen station en museum verder aan te pakken."

Hoe verloopt het verdere proces van gebiedsontwikkeling?

"We werken aan het concept waarin we duidelijk de gewenste sfeer van het gebied beschrijven. Daarna start het ontwerpproces van het gebied, waarbij alles een plek krijgt. Het liefst doen we dat samen met partijen die ook willen investeren. Ondertussen werken we in de directe omgeving verder aan de bereikbaarheid van het gebied. Dat doen we door de Parkweg en het Emmaviaduct aan te pakken, en de beste fietsroutes van en naar het gebied vorm te geven. Met de architect van het station bekijken we hoe de stationsgevel en het stationsplein aan de zuidzijde een samenhangend geheel kunnen vormen. Het moet een poort naar Groningen zuid worden met allure, maar ook onderdeel van de Rivierenbuurt. Daarom zoeken we regelmatig het gesprek met de omgeving over de plannen."

Tot slot, wat maakt dit project voor jou zo mooi?

"In het project werk ik samen met mensen uit verschillende organisaties, dat is leerzaam en horizon-verbredend. En het is opwindend om als eerste ontwerpers het zuidelijke deel na meer dan 100 jaar aan te sluiten op de stad. Dat is uniek."

 

Gepubliceerd op